Skip to main content

VISHAKHA HARI - Tyagaraja Ramayanam

Vishakha Hari - Tyagaraja Ramayanam

One has not come across such a huge gathering for a religious discourse in Chennai in recent times. This was the thought that crossed one's mind visiting the Asthika Samajam at Venus Colony to hear the Harikatha Kalakshepam of young Vishakha Hari.

On the final day, the audience braved the rain and listened to her, umbrellas and inverted chairs providing shelter.

A smart looking young woman demurely draped in a nine yards silk sari, single plait adorned with jasmine, Vishakha narrates Tyagaraja Ramayana sitting in front of a small desk. Armed with reference papers, she occasionally uses the chiplakattai in her hand.

Striking aspect

Vishakha is blessed with a ringing voice and fluency of communication. Her rigorous training in Carnatic music is a striking aspect. Probably that is her strength as well as vulnerability. She draws energy through music. The audience promptly erupts into applause whenever she completes the rendition of a kriti. This trait, however, erodes into the narration, as she bursts into a viruttam, slokam or a kriti at the drop of a hat. Well, Harikatha here is the medium with its foundation on music.

Vishakha's story telling is simple and lucid. Her interpretations are logical rather than philosophical. She kept the story moving on a fairly even tempo at the same time not leaving even minute details.

"Tyagaraja Ramayanam" assumes various shades with the talents of the performer. Vishakha did not leave any of the incidents highlighted by the saint poet, unexplored. She regaled the audience with the rhythmic charanam `Surasararipu Garapja' of "Jagadanandaka," the Nattai song of Pancharatna, to refer to the fleeting character of the fiend Surasa, who intercepted Hanuman on his trip to Sri Lanka.

That was how one got to hear `Pahirama Dhootha' in the rare Vasantha Varali and "Puddi Radu" in Sankarabharanam or "Janakaja Sameda" in Asaveri. Tyagaraja apart, Annamacharya, Patnam Subramania Iyer, Valmiki, Arunachala Kavi and Dikshitar also found room in Visakha's repertoire.

"Sri Varalakshmi" in Sriragam of Dikshitar was rendered in all earnestness just after referring to Sita as Lakshmi. But why? ``Varalakshmi Vratam is just a week away" mused Visakha amidst laughter. Bhairavi or Ahir Bhairav shone with equal appeal in her rendering.
Vishakha relaxed with a fairly elaborate sloka in Kharaharapriya followed by "Chakkani Raja." Is this raga Vishakha's favourite? The raga and the kriti figured on both days this writer attended in addition to "Samanamevaru" once again in the same raga. She even indulged in a luxuriant neraval at `Vaga Vaga Ga Bujiyinche' in "Anuragamule" in Saraswati and "Kotinalu Danushkoti" in Todi the other day. Vijayaraghavan's response on the violin was rounded off with Ganapathiraman's tani avartanam on the mridangam. Only the kalpanaswaram was missing to make it a kutcheri.

Appealing articulation

When Vishakha was not singing, she articulated colloquially. She piled adjectives of impact without deviating from the subject. Her narrative carried light punches, breezy humour and mild dramatics sans digressions.

The audience broke into a thunderous applause hearing her multiple interpretations for Sita's act of throwing a piece of grass between her and Ravana in Ashokavanam and Vibeeshana's surrender to Rama. Such instances were plenty, from the extraordinary to the mundane.

Music is Vishakha's mainstay. The audience seemed to enjoy her approach as this perfectly suits the Indian psyche where music plays an integral part of devotion.

A full-fledged music concert might not be relished by the layman, whereas Vishakha Hari's style of Harikatha bridges the gap perfectly. She is definitely an endearing raconteur.

No prizes for guessing - Smt VISHAKA HARI is my most favourite.

12:25 noon 31 aug


Popular posts from this blog

ஊன மாஸிகம், வருஷாப்திகம் விதிகள்

வருஷாப்தீகத்திற்கு பொதுவாக செய்ய வேண்டியவை.
யஜூர் வேதம் ஆபஸ்தம்ப ஸூத்ரம் : மற்ற வேதம், சூத்திரங்களுக்கு சில மாறுதல்கள் இருக்கும்.

ஊன மாசிகம். 340 நாட்களுக்கு மேல் 355 நாட்களுக்குள் ஒரு நல்ல நாள் பார்த்து செய்ய வேண்டும்.

பிரதமை, சஷ்டி, சதுர்தசி, அமாவாசை, வெள்ளி கிழமை , க்ருத்திகை கேட்டை, ஆயில்யம், பூரம், பூராடம், பூரட்டாதி. நக்ஷ்த்திரங்கள், இவைகளில் ஊனமாசிகம் செய்யக்கூடாது .

த்விதியை,,சப்தமி, த்வாதசி என்ற திதிகள், க்ருத்திகை, புனர்வஸு, உத்ரம்,விசாகம், உத்திராடம், , பூரட்டாதி என்ற நக்ஷதிரங்கள், ஞாயிறு, செவ்வாய், சனி என்ற வாரங்கள் இவைகளில் மூன்று சேர்ந்தால், த்ரிபுஷ்கரம், இரண்டு சேர்ந்தால் த்விபுஷ்கரம், இம்மாதிரி வந்தாலும் ஊன மாசிகம் இந்த நாட்களில் செய்யக் கூடாது. 

சாஸ்த்ரிகள் இவைகளை பார்த்து ஒரு நாள் பார்த்து சொல்வார். இந்த ஊன ஆப்தீகத்திற்கு ச்ராத்த சமையல் .மற்ற ஊன மாசிகம் செய்தது போல் ஹோமம் உண்டு. இந்த மாசிகத்தின் போது இதற்கு முன்னால் மாசிகம்  செய்ய முடியாது விட்டு போயிருந்தால் இப்போது அவைகளயும் சேர்த்து செய்ய வேண்டும். விட்டு போன மாசிகம் களுக்கு அரிசி, வாழைக்காய், தக்ஷிணை யாவது இன்று அவசிய…

Back to School - After 46 years - The DAY

It was in the air for many weeks; I wrote about it in October 2011. The momentum gathered fast when the HINDU met 5 at Vadapalani and published the meet with a large photo. [read]

The day was Sunday, the 4th Dec 2011. Vijaya got up by 4-30 AM and left house by 5-45. Arun dropped her at TNagar bus terminus. Boarded the bus at 0610 for Kanchipuram and she reached there by 8-15. Arrived in Sri Kamakshi Amman Koil and waited.

Ladies of the 1965-class of Somasundara Kanya Vidyalaya (SSKV) Kanchipuram started arriving, and the next 30 minutes saw over 40 assembling. A few had seen the HINDU article and joined the group. After darshan of the Amman, and an archanai later, they ambled to their old alma mater nearby. It was an emotional meet, seeing one another after 46 years, not able to recognise anyone at the first sight. Time had transformed everyone, from bubbly, bouncing and beautiful young lasses of 16 and 17 years, to matured, grown-up and withered grandmothers of 62 and 63 years. Indeed, …

தமிழ் சினிமா பழைய பாடல்கள்


25-04-2009 சனிக்கிழமை. காலையில் மயிலாப்பூர் டைம்ஸ் பார்த்ததுமே, முடிவெடுத்து விட்டோம் - சாயங்காலம் PS High School-க்கு போவோம் என.

பழைய தமிழ் சினிமாப் பாடல்களை வீடியோவில் காண்பிக்க இருப்பதாக அந்த அறிவிப்பு சொன்னது. மாலை 6-10க்கு ஹாலுக்குப் போய்விட்டோம் - கூட்டம் அவ்வளவு இருக்காது என எண்ணிய எனக்கு, வியப்பு - 120க்கும் மேலாக வந்திருந்தனர். Dr சுதா சேஷய்யனுக்குக் கூட இவ்வளவு பேர் வரவில்லை, போன வாரம்.

1940-50 களில் வந்த தமிழ் சினிமா பாடல்களோடு நிகழ்ச்சி ஆரம்பமானது - சிவகவியில் (1943) MK தியாகராஜ பாகவதரின் வஸந்த ருதுதான் முதல் பாட்டு. பின்னர் சகுந்தலையில் GNBயும் MS-ம் சேர்ந்து பாடிய பாட்டு. MS எவ்வளவு இளமையாக காணப்படுகிறார்! ஜெமினியின் அபூர்வ சகோதரர்களிலிருந்து பானுமதி பாடிய “ஆடுவோமே, கீதம் பாடுவோமே” அடுத்த பாட்டு.

நீல வானும் நிலவும் போல” -இது பொன்முடி பாட்டு. பின்பு இதயகீதம் பட பாட்டு. மந்திரிகுமாரி படத்தின் புகழ்பெற்ற “ உலவும் தென்றல் ஓடம் இதே...” க்குபிறகு, வனசுந்தரி படப்பாட்டு. பாதாளபைரவியின் “காதலே தெய்வீக காதலே” தொடர்ந்தது.

வான் மீதிலே, இன்பத்தேன் மாரி…