Skip to main content

Posts

Showing posts with the label அதிதி

தங்கத் தேர் Golden Chariot

தங்கத் தேர் Golden Chariot காயத்ரிக்காக அவள் பெற்றோர் வடபழனி முருகன் கோயிலில் தங்கத் தேர் இழுப்பதாக வேண்டிக் கொண்டிருந்தனர். சென்ற மார்ச் மாசம் 27 ஆம் தேதியன்று நாள் குறிக்கப்பட்டு, அதற்கான பணமும் (ரூ. 1000/-) செலுத்தப்பட்டது. நான், விஜயா, சதீஷ் ஆகிய மூவரும் அன்று பகல் 4.00 மணிக்கு அருண் வீட்டிற்குப் போனோம். அடுத்த அரைமணிக்குள் குழந்தை அதிதி அங்கு வந்தாள் (அவளை விட்டுவிட்டு க்ருத்திகா வெளி வேலையாக போய்விட்டாள்). 5 பெரியவர்கள், 3 குழந்தைகள் ஆகியோர் அருண் காரில் கிளம்பி, 6 மணி சுமாருக்கு வடபழனி முருகன் கோயிலுக்கு சென்றோம். அங்கு ஏற்கனவே காயத்ரியின் பெற்றோர் மற்றும் உறவினர் வந்திருந்தனர். 7 மணிக்கு தேர் தயாராகி, கற்பூர தீபாராதனை ஆயிற்று. தேர் இழுக்க நாங்கள்தான் முதல் குடும்பம். எல்லாரும் சேர்ந்து தேர் இழுத்தோம். ஒரு சுற்று இழுத்தோம். மண்டபத்தில் உட்கார்ந்து, புளியோதரை, சக்கரைப்பொங்கல் பிரசாதம் சாப்பிட்ட பிறகு, அவரவர்கள் வீடு திரும்பினோம். வடபழனியில் கார் நிறுத்திய இடத்திலேயே குழந்தைகள் ஸௌம்யா, அதிதி, ஸ்ரீராம் மூவரும் சாப்பிட்டனர். தேர் இழுத்தது ஒரு சுக அனுபவம். முன்னதாக 2003 ...

முருங்கைக் கீரை

முருங்கைக் கீரை யில் (drumstick) நிறைய இரும்புச்சத்து, கால்ஷியம், பொட்டாஷியம் இன்னும் பல தாதுக்கள் நிரம்பியிருப்பதை அறிவோம். மிக முக்கியமான் மருந்து சத்துக்கள் அடங்கியது. ஆனால் --- முருங்கைக் கீரையை வாங்கி அதை "ஆய" ஆரம்பித்தால், அனுமார் வால் மாதிரி நீண்....டு கொண்டே போகும். காம்புகளை எடுத்து, ஒவ்வொரு இலையாக ஆய்வதற்குள் ... "அப்பாடா" என்று ஆகிவிடும். " ஏண்டா வாங்கினோம் " என்று கூட தோன்றும். ஒருவழியாக (ஐந்து அல்லது ஆறு மணி நேரத்திற்குப் பின்னர்) ஆய்ந்து முடித்து, அலம்பி பாத்திரத்தில் போட்டு சமைக்க ஆரம்பித்தால், சமைக்கவும் நீண்....ட நேரம் ஆகும். ஆனால் --- சமைக்கும்போதே கீரையின் மணம் எட்டு ஊருக்கு பரவும். சமைத்த பின்னர் இதன் அளவு மிகவும் கொஞ்சமாக குறைந்துவிடும். 5 - 6 மணி ஆய்ந்த உழைப்பிற்கு பலன் இவ்வளவுதானா எனக் கேட்கத்தோன்றும். ஆனால் --- தட்டிற்கு அது வந்த உடனேயே காலியாகிவிடும். என்ன அருமையான ருசி. எனக்கு மிகவும் பிடித்த கீரை முருங்கைக்கீரை. ப.பருப்பு போட்டு பண்ணும் மசியல், அடைமாவில் ஒரு கைப்பிடி முருங்கை இலையைப் போட்டு அடை வார்ப்பது, நெய் காய்...

ஒரு மொபைல் ஃபோனின் கதை.

ஒரு மொபைல் ஃபோனின் கதை. நேற்று எங்கள் வீட்டில் ஒரு மொபைல் ஃபோன் "தொலைந்து" போய் விட்டது.. கைமறதியாக எங்கேயோ வைத்து விட்டொம் - எங்கு வைத்தோம் என்பது தெரியவில்லை. ஃபோனில் சார்ஜ் இல்லாததால், ரிங் போட்டு இடத்தை கண்டு பிடிக்கவும் முடியவில்லை. கடைசியாக ஃபோன் யார் கையில் இருந்தது என்று யோசித்ததில், குழந்தை அதிதி வைத்திருந்தாள் என்பது ஞாபகம் வந்தது. ஆரம்பித்தது வீட்டையே புரட்டிப் போட்டு தேடும் படலம். கட்டில்களின் கீழே, கதவுகளின் பின்னால், துணி மூட்டைக்குள் - என்று வீட்டின் எல்லா இடங்களையும் அலசினோம். ஆறு மாதங்களாக் தேடிக் கொண்டிருந்த பல பொருட்கள், அதிதியின் பல விளையாட்டு சாமான்கள், இன்னும் பலப்பல "எப்போதோ தொலைந்து போன" சாமான்கள் புதையலாக கிடைத்தனவே ஒழிய, போன் கிடைத்தபாடில்லை. கறிகாய், பழம் வைக்கும் கூடை, ஃப்ரிஜ்ஜின் உள்ளே, மர பீரோ, ஸ்டீல் பீரோ, டேபிள் டிராயர்கள், சமையல் பாத்திரங்கள் - லிஸ்ட் நீண்டு கொண்டு போனதே தவிர, போன் ?? அதிதியின் விளையாட்டு சாமான்கள், பொம்மைகள் இன்ன பிற சாமான்களை வைப்பதற்கு எங்கள் வீட்டில் நாலு அட்டைப்பெட்டிகள், கூடைகள் உள்ளன. ஒவ்வொன்றும் ரொம்பி வழியும...